Onderstaand verhaal is eerder gepubliceerd op SchrijfbloQ. Daar mocht ik debuteren als hun eerste gastschrijver.

Mevr. Warvis is 100% vrouw. Die kan wél multitasken maar niet kaartlezen, heeft weinig met computers, is dominant, erg nieuwsgierig, en communicatief bijzonder vaardig. Mooi! Wat genen betreft is ze stijlvol geprogrammeerd om er qua voortplanting de beste uit te kiezen.

Soort zoek soort, dus ik ben een ‘echte’ man. Dat betekent dat ik vaak iMac, zelden verdwaal, oplossingen aandraag wanneer ze eigelijk empathie zoekt, en uiteraard maar één ding tegelijk kan. Zoals alle mannen ben ook ik geprogrammeerd om mijn genen zo veel mogelijk te verspreiden.

Ik ken geen enkele kerel die problemen heeft met de vrouwelijke genprogrammering. Sterker nog, de meeste juichen het toe. Als echte man deel ik die vreugde ook. De nadelen nemen we er met liefde bij. Maar andersom staat de wereld al snel op z’n kop. Want hoeveel vrouwen hebben begrip voor de mannelijke voortplantingsselectieprocedure?

Op de vraag van de sympathieke journalist, over hoe zij in dit aspect over mannen dacht, antwoordde de gesoigneerde Belgische madame:

“ Awel meneer Jambers, het is zo jammer dat ge voor dat éne worstje dat hele zwijn daar bij moet nemen.”

Hoe komt het dat wat mannen in haar genen prijzen, omgekeerd evenredig tot zwijnerij wordt gedegradeerd? Ik denk onbegrip.

Naar andere vrouwen kijken en genen willen verspreiden is slechts de aard van het beestje. Een door bijvoorbeeld feromonen genetisch geïnitieerde natuurlijke reactie. Niets om je druk over te maken. Want gevoelens zijn nooit fout. Die komen ongevraagd en heb je gewoon. Punt! Ook gedachten kunnen daardoor onmogelijk fout of slecht zijn. Die komen namelijk evenzo onaangekondigd aan ons geestesoog voorbij.

Wat doe je vervolgens met al die gevoelens, verlangens en gedachtes? Geniet of krijg er kippenvel van maar onderdruk ze in ieder geval niet. Onderga en koester ze. Ervaar dat je in het hier en nu bent, dat je lééft. Want het zijn niet je gevoelens maar je daden die bepalen of je een ‘echte man’ danwel schlemiel bent.

Vuur fascineert. Mij ook. Maar je bent pas een pyromaan als je daadwerkelijk brand sticht. Zo is ook boosheid niet slecht. Boos zijn mag. Enkel het schelden, schoppen of slaan maakt je tot hufter. En evenzo ben je wat mij betreft pas een zwijn bij gebrek aan persoonlijke hygiëne, of in dit geval, als je je lul achterna loopt.

Door soort zoekt soort heeft een mooie vrouw vaak mooie vriendinnen. Mevr. Warvis is zo’n mooie vrouw. Ze weet dat ik met al haar vriendinnen graag een beschuitje zou willen eten. Of, als het weer zover is, in gedachten bij haar Ladies Only kookclub aanschuif om mezelf tegoed te doen aan hun lekkernijen. En dat mag allemaal! Ik hoef me niet te schamen voor m’n verlangens en fantasieën. Ik mag vrijuit denken en voelen, ongeacht over wat of waar ik zin in heb. Want door begrip van onze genen vindt ze het helemaal niet erg als ik ergens anders honger krijg…

… zolang ik maar wél thuis kom eten!

Meestal kook ik, maar mevr. Warvis is daarin ook zeer bedreven. Eten doen we het liefste samen. Ook buiten de deur. De ingrediënten voor een gezonde eetlust zijn respect en wederzijds begrip voor elkaars verschillen. Wij hebben er in ieder geval al jaren lang een bijzonder smakelijk leven door.

Bon appetit.

Stuur bovenstaand artikel de wereld in via het plus icoon, of mail de link naar bekenden.